Overijverige koddebeiers bezorgen Harry PC terug

Vorige week kreeg Harry een telefoontje van de politie dat ze zijn personal computer hadden teruggevonden. Een regelrecht mirakel, vooral omdat Harry geen computer miste. Integendeel, hij was er juist driftig op aan het tikken toen hij met de diefstal werd geconfronteerd.
De agent die zo opgetogen het goede nieuws bracht, reageerde teleurgesteld op deze tijding.
Miste Harry nu echt niet een IBM 286 (met kleurenscherm!)?
Nee.
Vreemd, want de documenten die op de harde schijf waren aangetroffen, had de recherche op het spoor naar Harry gezet. De teloorgang van de Nederlandse baksteenindustrie, de positie van Delftse ingenieurs op de arbeidsmarkt, en Bert van Rhenen 25 jaar voorzitter van de Nederlandse beschuitlobby: dat was zo maar een inhoudelijke greep uit de aangetroffen documenten. Harry gaf daarop toe dat hij de auteur was van deze parels van de Nederlandse vertelkunst, maar dat hij ze in een ver verleden op papier had gezet. De meeste periodieken waarin deze onthullende verhalen waren verschenen - waaronder het legendarische vakblad ‘De Beschuittrommel’ - waren zelfs al lang ter ziele. De dienstdoende agent beaamde dat het inderdaad nogal wat speurwerk had gekost om de rechtmatige eigenaar van de IBM te achterhalen.
Het raadsel van de niet vermiste PC werd opgelost toen de agent vertelde hoe ze deze in bezit hadden gekregen. Drie dagen eerder, in de holst van de nacht, was een grootstedelijke junk aangehouden die een PC met zich mee torste. De verdachte beweerde het kleinood gewoon op straat te hebben gevonden, maar de veldwachters waren op hun hoede, en weigerden geloof te hechten aan deze verklaring.
Toen Harry hoorde in welke buurt de computerdief was aangehouden, herinnerde hij zich plotseling dat collega K. daar woonde. Harry had hem een jaar of vijf, zes geleden de toen al bejaarde IBM met groots gebaar geschonken. Daarop zei de agent contact op te zullen nemen met collega K., want ‘wellicht was de computer dan uit zijn huis ontvreemd’.
Ook Harry zelf deed navraag. K. had enkele dagen eerder zijn werkkamer opgeruimd. Hij had toen ook ‘die ouwe rotcomputer die nooit gebruikt was, eindelijk bij het grofvuil gezet’. Harry voelde zich verbolgen over zoveel ondankbaarheid. Tot zijn genoegen vernam hij dat de ijverige koddebeiers K. inmiddels al een bekeuring hadden gegeven - wegens overtreding van de milieuwet. De verdachte van de vermeende diefstal was al weer op vrije voeten, zo meldde K. met lichte pruil in de stem.